تبليغاتX
نقش مراد

                                                 القصه ......

                                        ( اندر حکایت خوشبینی ) 

خوشبینی نعمتی است که همتایش نیست ولعبتی است دریغا که در هر جا ، جایش نیست . خوشا آنان که خوشبین اند و بر این آئین اند .  

چنین گوید خواجه مراد که روزی برای گرفتن چند " روگرفت " که معنایش همان فتوکپی باشد به عکاسی رفته بودم ، جوانی آمد رعنا و بلند بالا و از سجل و کارت ملی خویش طلب روگرفت نمود . عکاس تعداد پرسید . جوان گفت : چهارصد تومان کپی می خواهم .

این سخن او مرا خوش آمد چه معمول است که در این موارد تعداد گویند نه مبلغ ! و من این سخن بدیع او را یادآور شدم . جوان روگرفت ها را گرفت و مبلغ را پرداخت و گفت : البته من زیان کردم از آنکه از فردا قیمت ها پائین می آید و اگر فردا می آمدم ارزانتر تمام می شد ! گفتم از کجا می دانی ؟ گفت : در جراید نوشته اند که طلا و سکه در حال نزول است و فردا قیمت ها پائین خواهد آمد ! 

 

+ نوشته شده توسط مراد در جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1391 و ساعت 13:27 |

                       القصه .......5

                                  ( اندر حکایت نقد و نقادی )

می گوید : نقد همیشه لازم است . عالم شعر نقد می خواهد ، دنیای سیاست نقد می خواهد ، سپهر ادب نقد می طلبد ، گردونه اجتماع نقد ..... ......

مخاطب با عجله وبه تائید شنیده ها وارد صحبت می شود  : بلی کاملا" صحیح می فرمائید ، نقد لازم است ، نقد واجب است ، از قدیم و ندیم گفته اند : زر بر سر سنگ گر نهی آب شود !

+ نوشته شده توسط مراد در سه شنبه هشتم فروردین 1391 و ساعت 14:57 |

                        القصه ......4

 

رفیق دوست : مردم می گویند قیمت ها را به قبل برگردانید ، یارانه نمی خواهیم .خبرآنلاین 11/26/ 90

 

  این هدفمندی بلای جان ماست           ای بزرگان درد ما را حس کنید

  می کشد ما را تورم زائی اش           گر که قدری بیشتر مس مس کنید

  "از طلا گشتن پشیمان گشته ایم        مرحمت فرموده ما را مس کنید "

+ نوشته شده توسط مراد در جمعه پنجم اسفند 1390 و ساعت 1:31 |

                          القصه .....  3

          ( اندر حکایت دورکاری و زورکاری )

کارمندی به وقت اداری به بوستانی رفت و محفلی آراست تا از طبیعت بهره برگیرد .

یکی گفت : در چه حالی ای رادمرد ؟ گفت : دورکاری می کنم !

 دیگر بار پرسید : سخت که نباشد این دورکاری ؟

گفت : خود نه ، لکن چون اضافه بر ساعات رسمی کار اینجا به مانم و زورکاری* کنم ، چندان خوش نباشد !

 * زورکاری : همان اضافه کاری معمول باشد .

+ نوشته شده توسط مراد در دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1390 و ساعت 0:37 |

                                    القصه ........ 2

              ( اندر حکایت هر کسی چند روزه مهلت اوست )

مسافر به راننده گفت : برویم ایرج میرزا !

 راننده گفت : ایرج میرزا تمام شد ، حالا حالش را جلال آل احمد می برد !

مسافر گفت : آخر چرا ؟ این کجا ؟ و ایرج کجا ؟

راننده گفت : مگر ایرج که بود ؟

مسافر گفت : دوستدار مردم و حقیقت و شیفته مقام مادر

راننده گفت : این یکی چه را دوست می داشت ؟

 مسافر گفت : شهرت را !

* این داستان پس از تغییر نام خیابان ( بولوار ) ایرج میرزا به جلال آل احمد در شهر مشهد و یا هر شهر دیگری ممکن است اتفاق افتاده باشد !

+ نوشته شده توسط مراد در جمعه بیست و سوم دی 1390 و ساعت 0:24 |

                               القصه .......1

کارمندی بازنشسته شد . فرزندش گفت : پدر جان مدیران و همکاران خوبی در اداره ات داشتی. مطمئن هستم که بیادت هستند و فراموشت نمی کنند .

 پدر گفت : فرزند ، کسی که بازنشسته می شود از خاطر ها برود  تا آنکه شب هفتمش فرارسد.................!

+ نوشته شده توسط مراد در پنجشنبه پانزدهم دی 1390 و ساعت 0:31 |

کفش داریم .... تا ..... کفش

شگفتی هر چه خواهی در جهان است                  به هرچه بنگری شاید همان است !

دو لیوان را کنار هم گذارند                               یکی گوید که اینها استکان است !

یکی دیگر بگوید طبق اسناد                             دو تاشان از ظروف طالبان است !

ولی آن دیگری گوید که اینها                             نشان از دوره تیموریان است

یکی گوید عتیقه نیست جانم                             ولی از کشور چین ارمغان است

                          ***************************

کند گر لنگه کفشی یک نفر پرت                       شود تحسین که ایشان قهرمان است

شب و روز این عمل تشویق گردد                      دعاها سوی او هر دم روان است

به یک جای دگر پرتاب گر را                           خطاب آید که فردی بد نشان است

شرور است و نباید پرت می کرد                        که این توهین به جمع مردمان است

                           ****************************

عجیب است این چنین رفتار انسان                      دو گانه بودنش بر ما عیان است

چه تعبیری توان از این عمل داشت                     که اینها فارغ از شرح و بیان است

میان کفش" این" با کفش " ایشان "                   تفاوت از زمین تا ...کهکشان است ؟                               

+ نوشته شده توسط مراد در جمعه دوم دی 1390 و ساعت 11:38 |

                                         چشم پزشک و .....

کارهای آدمیزاد همیشه عجیب و غریب است . مثلا" یکی می رود سالها درس می خواند و زحمت می کشد و می شود چشم پزشک . آنوقت مردمانی که چشمشان مشکل دارد به خدمت می رسند و ناز آقا طبیب را می کشند و او هم چشمشان را معا لجه می کند و بر تعداد دعاگویانش می افزاید .

از آن طرف یکی هم می رود ماده سوزنده ای ، اسیدی ، چیزی می خرد و  می رود سر راه یک بنده خدائی و می پاشد توی صورت طرف تا هم قیافه اش را داغان کند و هم چشمهایش را نابینا .

عجیب است نه ؟

یکی هم چشم پزشک می شود و بعد میرود رئیس جمهور یک مملکت ، مثلا" سوریه می شود و گاهی در بیمارستان چشم هم عمل می کند و سلامتی را به بیمارانش هدیه می دهد . از آن طرف دوستها و دشمنانش به جان هم می افتند و هی بکش و کی مکش .

عجیب است نه ؟

+ نوشته شده توسط مراد در پنجشنبه هفدهم آذر 1390 و ساعت 16:5 |

                          دعوا بر سر لحاف ملا بود ......!

می گویند شبی نزدیک خانه ملا نصرالدین دعوا شده بود . زنش به ملا گفت برو به بین چه خبر است و ملا بخاطر سردی هوا لحاف را دور خود پیچید و به کوچه رفت . در تاریکی عده ای زد و خورد می کردند و در آن ازدحام و ظلمت یکی لحاف ملا را بر داشت و در رفت . وقتی بخانه برگشت زنش پرسید دعوا سر چی بود ؟ جواب داد : سر لحاف ملا !

حالا وقتی آن همه قشقرق و بگیر و به بند و قشون کشی برای حمایت از مردم لیبی را می بینی و تاکید نخست وزیر انگلیس به شرکتهای نفتی برای عجله در رفتن به لیبی و امثال آن و این صحبت اخیر مسئول شورای انقلابی لیبی که بازسازی لیبی در عرض بیست سال چهارصد و هشتاد میلیا رد د دلار هزینه دارد را می شنوی ، با خودت می گوئی : ای بابا باز هم که دعوا سر درآمدهای نفتی سرزمین لیبی است ، یعنی سر لحاف قذافی بود که ....!

+ نوشته شده توسط مراد در پنجشنبه سوم آذر 1390 و ساعت 16:31 |

از روانشاد غلامرضا روحانی اشعار طنز زیبائی بیادگار مانده است که منظومه زیر یکی از آنهاست :

                           دیوان عدالت

دوش دیوان عدالت یافت تشکیل از وحوش      

از جفای گربه پیش سگ تظلم کرد موش

گفت بستان داد ما زین موذی حق ناشناس        

ای به مهر و حق شناسی شهره در بین وحوش

گربه دائم از پی کشتار ما دارد کمین              

تا یکی آید برون از لانه اش افتد به روش

سگ پی تحقیق از او نام و نشان خانه خواست  

گفت نامم موش و منزل دکه یخنی فروش

گفت شغلت چیست ؟ موش از شرم سر افکند پیش

چون که دزدی بود کارش ، ماند از پاسخ خموش

پس ز شغل گربه پرسش کرد ، گفتا دزدی است

گوشت را آرد برون از دیزی پر آب جوش

سگ بدو گفتا که یخنی پز مرا داد استخوان      

تا نفس باقی است بار منتش دارم به دوش

بارها دیدم که آن بیچاره در دکان خویش                   

گه ز دست گربه می نالید و گاه از دست موش

گوشت را گر گربه بد فطرت از دیزی ربود     

تو نخود دزدیده ای ای موشک بی عقل و هوش

می کنی تا کی حکایت از گناه دیگران            

عیب خود را بین و در رفع خطای خود بکوش

موش گفتا در جهان یک تن نباشد بی گناه                  

خواه رند جرعه نوش و خواه شیخ خرقه پوش

حق خود را هر یکی از دیگری خواهد ولی               

بین این حق ناشناسان نیست گوش حق نیوش

موش می نالد زگربه ، گربه می نالد ز سگ               

در جهان هر ظالمی از ظالمی دارد خروش

عاقبت هر کس رسد بر کیفر اعمال خویش                

این سخن نقش است روحانی به قصر داریوش

ماخذ :

کتاب فرافکنی در فرهنگ و ادب فارسی – نویسنده احمد کتابی –

+ نوشته شده توسط مراد در دوشنبه سی ام آبان 1390 و ساعت 1:33 |